Słyszałam, że na kurs psychoterapii są przyjmowani wszyscy po studiach humanistycznych. Czy więc po filozofii też mogę zostać psychoterapeutką? i jak to wygląda w praktyce: czy ten kierunek dobrze przygotowuje do wykonywania zawodu terapeuty?
Jakiś czas temu zainteresowała mnie psychocybernetyka Mariana Mazura. Wydaje mi się, że to calkiem ciekawy temat, niestety na studiach nikt o tym nie wspomina. Czy u Was się o tym mówi? A może ktoś, kto już jest psychologiem powie coś na ten temat?
Niestety, z tego, co wiem, psychocybernetyka to temat kompletnie przemilczany. A szkoda, bo sporo w niej ciekawych spostrzeżeń…
Profesor Mazur i jego psychocybernetyka to doskonały przykład na to, jak Polska marnuje swoje skarby. Pewnie za jakiś czas ktoś na Zachodzie zacznie rozwijać jego koncepcję, zdobędzie duże uznanie i przy okazji zagarnie szacunek należny Profesorowi.
Zbieżność może i przypadkowa, ale akurta zetknąłem się z tymi dwoma koncepcjami w podobnym czasie: psychocybernetyka Maxwella Maltza to też bardzo interesująca koncepcja (w sumie to można ją uznać za metodę psychoterapii…). Nie zajmuję się psychologią zawodowo i w sumie też mnie zaciekawiło, czy o tym się w ogóle wspomina na studiach (ew. w gabinetach, na branżowych spotkaniach, w branżowej prasie)?
pzdr
z tego co wiem same studia nie starczą ??
Twoje pytanie jest bardzo ogólne, bo nie wspomniałeś/aś jakim konkretnie terapeutą masz plan zostać. Dlatego nikt dokładnie nie wytłumaczy Ci co konkretnie musisz zrobić. W zależności od dziedziny terapeuty konieczne są studia: psychologia, pedagogika, socjologia albo medycyna. A potem szkolenia, studia podyplomowe, staże kliniczne i duuużo zaangażowania. W każdym z przypadków.
no wrzuciłam to do psychologi więc myślałam że jasne …
O ile nic się nie zmieniło, to aby zostać psychoterapeutą trzeba skończyć studia, kurs psychoterapii, odbyć staż i później prywatna praktyka. Sporo pracy z tego, co wiem, bo moja koleżanka od wielu lat pracuje na swój tytuł psychoterapeuty 
Powodzenia
W tej chwili w Polsce, żeby zostać psychoterapeutą nie trzeba wcale kończyć psychologii. Może być inny kierunek. Później czeka nas specjalistyczny kurs (czteroletni). Nasze standardy kontrolowania tej profesji są bardzo niskie – rynek jest zepsuty i pacjent nie ma pewności, czy trafi na profesjonalistę, czy na samozwańczego lekarza dusz.
Zgadzam się. To niestety spory problem. Decydując się na terapię należy szukać osoby, która spełnia standardy. Różne są też podejścia. Polecam terapię poznawczo-behawioralną.
terapeuta koniecznie z kontrterapią – sprawdzić!
Co myślicie o studiowaniu przez internet? Dopiero się dowiedziałem, że jest coś takiego i nie ukrywam, że bardzo by mi to pasowało. Konkretnie chodzi mi o politologię na PUW (może ktoś ma uwagi konkretnie o tym?).
polecam, to bardzo wygodne. pracuję i studiuję naraz bez żadnych większych wyrzeczeń. PUWu akurat nie znam
dla mnie to jakaś ściema jest. żadnej motywacji do nauki. nie kupuję tego
jak – zero motywacji? to chyba jak idziez na studia, wiesz po co to robisz? i nie potrzebujesz kogoś, kto będzie stał nad Tobą z batem… a jak nie wiesz, to po co tracić czas?
co to za studia, dla mnie to jakoś tak szkoda tego studeckiego klimatu, ale na pewno wielu osobo to usprawnia życie
Co to za różnica jak się studiuje? Teraz liczy się tylko papierek, życie weryfikuje umiejętności. W jaki sposób się go zdobędzie, nie robi mi to róznicy.
Też myślę podobnie, bo studia to nie tyklko nauka z podręczników, ale też szkoła życia, znajomości, przyjaciele, czasami miłość. Tu się zdobywa umiejętności, które ciężko przecenić, a przed komputerem ich nie ma!
ja zacząłem w tym roku, najlepsza opcja, jaką można wybrać.
Czy po geografii znajdę pracę? Konkretnie myślę o geoturystyce, interesują mnie te tematy, ale nie za bardzo wiem czy dają jakieś perspektywy. A jeżeli tak, to na co? Ana
tak, znajdziesz, ale trudno powiedzieć jak długo będziesz szukała…
Nienajgorszy wybór jeśli chodzi o przyszłą pracę, bo kierunek dosyć uniwersalny. Zatrudnienie w turystyce albo na przecięcie turystyki i geografii, czyli np. w instytucjach organizujących turystykę.
Jest jakaś praca po tych studiach? Nie chcę uczyć. Ale podoba mi się to, tylko muszę przekonać starych i siebie, że sa perspektywy Mała μ
Filozofia – spoko, ale hobbystycznie. Studiuj, jak obok niej pociągniesz jakiś inny kierunek. Jeśli skończysz tylko filozofię nie licz na pracę, tym bardziej „w zawodzie”. Będziesz miała szczęście jak zatrudnią Cię w budce z kebabem.
można filozofować xD
jak cała humanistyka – nic nie daje. chcesz mieć pracę – ucz się zawodu. takie przysłowie – rób teraz to, co musisz, to później będziesz robił to, co będziesz chciał, jeśli teraz będziesz robił to, co chcesz, później będziesz robił to, co musisz. pozdrowieni.
Tak, masz rację, wydziały humanistyczne to największe fabryki bezrobotnych w kraju 
chyba ty!
masz wątpliwości?
można filozofię połączyć z innym kierunkiem w skuteczną mieszankę
tylko zwróć uwagę, aby drugi kierunek był typowo praktyczny
coś z finansami np
jeśli będziesz dobra, to filozofia jako uzupełnienie będzie mile widziana
Założyć firmę, tak jak po każdym kierunku To częściowo żart, ale polecam. Teraz jest dużo możliwości finansowania. Można startować praktycznie od zera. Z samym pomysłem. Dotacje z unii, anioły biznesu, inkubatory przedsiębiorczości – sprawdźcie sieć. Są wszystkie info
Wiem, że zaraz mi tysiąc osób napisze „warto, warto, bo MISHowcy są najlepsi”. Ale mi nie o to chodzi Chciałabym studiować coś, co oprócz tego, że ciekawe, da mi też pracę. Myślę o dziennikarstwie nastawionym na sztukę (może jakaś krytyka…) i nie wiem, czy lepiej pójść na dziennikarstwo i ew. sobie to uzupełnić jakimś kulturoznawstwem, czy iść na MISH i tam składać profil zawodowy według potrzeb?
Mi się wydaje, że lepiej dziennikarstwo połączyć z kulturoznawstwem. MISH to takie nie wiadomo co. Pewnie niezła zabawa, ale nic poza tym.
Dziennikarzem możesz być bez studiów w tym kierunku, zadbaj tylko o odpowiednią praktykę.
dokładnie! najlepiej idź na kierunek związany z tematyką, w której później byś chciał dziennikarzyć, a doświadczenie zdobywaj w praktyce (jak będziesz chciał robić za darmo, to na pewno ktoś cię przyjmie!)
Poza tym, jeśli dziennikarstwo Ci się nie spodoba, nie będziesz żałować, że zainwestowałaś w to kilka lat nauki. Zawsze zostanie Ci inny zawód, który będziesz mogła wykonywać.
ta, idź robić za darmo, psuj rynek pracy. dzięki temu ja też muszę pracować za półdarmo, bo na moje miejsce jest kilku chętnych studentów, których utrzymują starzy :/
amen
wartoooooo, bo MISH żooooooondziiiiiiiiiii 
Jestem z małego miasta i w pobliżu nie ma uczelni kształcących muzycznie. Gdzie jest muzykologia?
Kraków, Lublin, Poznań, Warszawa
muzykologia – tylko Poznan ! ! !
W księgarniach jest drogi, w antykwariatach go nie ma, a ja mogę mieć używany.
Zastanawiam się czy nie rzucić, co mi właściwie dadzą te studia…
Ma, o ile poprzesz to jakąś aktywnością zawodową. Tak naprawdę liczy się doświadczenie. Wykształcenie jest jego uzupełnieniem. Samo w sobie jest bezwartościowe, o czym się przekonasz, jeśli nie masz znajomości lub zwykłego farta.
Rozwiną Cię i… dadzą Ci 8 lat do stażu urlopowego (po 10 ma się większą pulę urlopów)
Lucjan is discussing. 
Olek Ols, and 
Minak are discussing. 
Karola, and 
bbb333 are discussing. 
mmatys, 
PK, 
Klarson and 3 others are discussing. 
Klaudiusz, and 
malinka are discussing. 
Opole12, 
Jan_z_J, 
Beza and 3 others are discussing. 
mishek, 
studente, 
ksiądz_kloc and 3 others are discussing. 
sivvy, and 
mach8, and 
Szymonides are discussing.
Lucjan 10:59 on 27 lutego 2012 Permalink |
Według mnie każdy kierunek może być dobrym przygotowaniem do kursu psychoterapeuty. Podręcznikową wiedzę można łatwo zdobyć, więc raczej chodzi o to, czy potrafisz zrozumieć ludzkie uczucia oraz czy cię to interesuje. Nawet najlepsze studia nie pomogą, jeśli się ma małą spostrzegawczość i empatię. Dlatego te cechy trzeba w sobie rozwijać, w ramach jakichkolwiek studiów. Oczywiście po psychologii będzie najłatwiej, ale to tylko dlatego, że się otrzaskasz ze środowiskiem już w trakcie nauki. Po innych kierunkach może być skok w nieznane i na głęboką wodę.