Mam taki problem: od 4 miesięcy pracuję w pewnej firmie. Jednocześnie studiuję (jakoś się udało to pogodzić). Niestety atmosfera w firmie stała się nieznośna i chcę zrezygnować. Zamierzam jednak poszukac innej pracy. No i tutaj mam dylemat, bo wszyscy mi mówią, że takie krótkie okresy zatrudnienia źle wyglądają w CV. Co myślicie – lepiej się pomęczyć i zostać tam jeszcze z pół roku…?
Pewnie wątek poruszany był już kupę razy, ale właśnie stoję przed ostateczną decyzją i muszę przypieczętować ją deklaracją maturalną. Czy jest jakiś bezpieczny kierunek, nie mówię, że na sto procent, bo to niemożliwe, ale czy po jakimś jest chociąż cień szansy, na pracę po studiach? To może pytanie do obecnych studentów, którzy już ten temat troche zweryfikowali.
Szczerze, z doświadczenia odradzam wszystkie kierunki humanistyczne.
No już nie przesadzaj z tymi kierunkami humanistycznymi. Wszyscy teraz tak kraczą, a to wcale nie w tym tkwi problem. Problem jest taki, że ludzi idą na studia bez pomysłu na to, co chcą robić w przyszłości. Jeśli wiesz, jaką chcesz zrobić karierę, na pewno wybierzesz dobry kierunek. Bo studia same w sobie niczego ci nie zapewnią. Musisz sobie wypracować swój sukces. I studia humanistyczne też się sprawdzą, jeżeli rozpoczniesz je ze świadomością tego, co zamierzasz osiągnąć.
Więc co warto studiować? To, z czym wiążemy swoje plany. A jeśli planów nie mamy, to i Matka Boska nie pomoże (chociaż mogą pomóc znajomości…) 
na informatyków jest zawsze zapotrzebowanie i rośnie, chociaż płace nie takie rewelacyjne jak kilka lat temu
z informatyką można się przejechać, bo teraz wiele zwykłych stanowisk w tym zawodzie to wynagrodzenie dużo poniżej średniej krajowej. a ta przecież też jest bez rewelacji :/
dzisiaj pojawiła się dobra wadomość dla wszystkich studentów. Podobno nowe prwao znosi opłaty za egzaminy poprawkowe, ale czy zaczyna obowiązywać już teraz czy dopiero od nowego roku akademickiego? Pytam, ze względu na zbliżającą się sesję 
skoro prawo obowiązuje już od 1 stycznia to najbliższa sesja nie będzie zagrożeniem dla finansów 
No i tu się sprawa komplikuje. Faktycznie prawo obowiązuje od 1 stycznia, ale niektóre uczelnie już interpretują ten przepis tak, że studenci przyjęci na studia przed 2012 rokiem podlegają starym zasadom – czyli jak płacili, tak będą płacić
Jak dla mnie to wygląda na rozpuszczanie polskich studentów, nie dość że studiują bez sensu, kierunki nie związane z rynkiem pracy tylko to, co najłatwiejsze to jeszcze teraz zachęca się ich do nieuctwa. Studia powinny być płatne, toby ich mobilizxowało!
Studia nie powinny być płatne, bo to uniemożliwiłoby edukację wielu ludziom naprawdę zdolnym, ale niezamożnym. Ale masz rację – że to nowe rozwiązanie to rozpuszczanie studentów. Egzaminy poprawkowe za pieniądze mobilizowały do nauki, teraz „wiecznych studentów” będzie tylko przybywać
–> Dragoon: zgadzam się z Tobą – studia powinny być darmowe. To co się obecnie dzieje w Polsce, że studiuje za dużo osób, a do tego niepraktyczne kierunki, to wina rynku pracy, a nie systemu edukacji. Po prostu nie ma roboty dla młodych, boją się dorosłości i uciekają „w studia”. W końcu to dodatkowe 5 lat, gdy nie trzeba się martwić o brak roboty. Gdyby praca była, większość tych osób wolałaby już „pójść na swoje”, niż robić coś, co ich tak naprawdę nie interesuje.
Fakt, mamy do czynienia z błędnym kołem. Nie ma pracy, więc się studiuje. Studiuje się, bo bez wykształcenia trudniej o etat. Po studiach też o niego niełatwo, bo rzetelne studiowanie często wyklucza zdobywanie doświadczenia. Jeśli student kończy z dobrym wynikiem, z braku pracy, stara się o doktorat. A po jego zdobyciu, kto go zatrudni? Niewielu, bo dla reszty ma już zbyt duże wykształcenie, a więc zbyt duże wymagania. Przy wielkim szczęściu może pozostać na uczelni. Częściej jednak zasila szeregi superwykształconych, ale jednak bezrobotnych.
Jakiś czas temu zainteresowała mnie psychocybernetyka Mariana Mazura. Wydaje mi się, że to calkiem ciekawy temat, niestety na studiach nikt o tym nie wspomina. Czy u Was się o tym mówi? A może ktoś, kto już jest psychologiem powie coś na ten temat?
Niestety, z tego, co wiem, psychocybernetyka to temat kompletnie przemilczany. A szkoda, bo sporo w niej ciekawych spostrzeżeń…
Profesor Mazur i jego psychocybernetyka to doskonały przykład na to, jak Polska marnuje swoje skarby. Pewnie za jakiś czas ktoś na Zachodzie zacznie rozwijać jego koncepcję, zdobędzie duże uznanie i przy okazji zagarnie szacunek należny Profesorowi.
Zbieżność może i przypadkowa, ale akurta zetknąłem się z tymi dwoma koncepcjami w podobnym czasie: psychocybernetyka Maxwella Maltza to też bardzo interesująca koncepcja (w sumie to można ją uznać za metodę psychoterapii…). Nie zajmuję się psychologią zawodowo i w sumie też mnie zaciekawiło, czy o tym się w ogóle wspomina na studiach (ew. w gabinetach, na branżowych spotkaniach, w branżowej prasie)?
pzdr
z tego co wiem same studia nie starczą ??
Twoje pytanie jest bardzo ogólne, bo nie wspomniałeś/aś jakim konkretnie terapeutą masz plan zostać. Dlatego nikt dokładnie nie wytłumaczy Ci co konkretnie musisz zrobić. W zależności od dziedziny terapeuty konieczne są studia: psychologia, pedagogika, socjologia albo medycyna. A potem szkolenia, studia podyplomowe, staże kliniczne i duuużo zaangażowania. W każdym z przypadków.
no wrzuciłam to do psychologi więc myślałam że jasne …
O ile nic się nie zmieniło, to aby zostać psychoterapeutą trzeba skończyć studia, kurs psychoterapii, odbyć staż i później prywatna praktyka. Sporo pracy z tego, co wiem, bo moja koleżanka od wielu lat pracuje na swój tytuł psychoterapeuty Powodzenia
W tej chwili w Polsce, żeby zostać psychoterapeutą nie trzeba wcale kończyć psychologii. Może być inny kierunek. Później czeka nas specjalistyczny kurs (czteroletni). Nasze standardy kontrolowania tej profesji są bardzo niskie – rynek jest zepsuty i pacjent nie ma pewności, czy trafi na profesjonalistę, czy na samozwańczego lekarza dusz.
Zgadzam się. To niestety spory problem. Decydując się na terapię należy szukać osoby, która spełnia standardy. Różne są też podejścia. Polecam terapię poznawczo-behawioralną.
terapeuta koniecznie z kontrterapią – sprawdzić!
Trochę utknąłem organizacyjnie: najpierw studiowałem jeden kierunek, później zacząłem drugi, a w tym roku udało mi się załapać do dobrej pracy (zarobki bez szału, ale zdobywam doświadczenie, które mi będzie potrzebne, no i kasa też jednak istotna, bo się muszę sam utrzymywać). Teraz, gdy się zaczęły zajęcia, pokapowałem się, iż nie wyrobię z tym wszystkim. Muszę to jakoś rozwiązać. Macie jakieś pomysły? Myślę nad ITS, jednak nie wiem, czy w takich przypadkach jest szansa uzyskania go. [Romek]
Z tego co wiem, kryterium, które będzie działać na Twoją korzyść, to dwa kierunki. Praca raczej nie jest brana pod uwagę (traktuje się ją jako „twoją sprawę”). Zasady dotyczące Indywidualnego Toku Studiów (czy IOS, Indywidualnej organizacji studiów) są regulowane regulaminem Twojego uniwersytetu. Zapoznaj się z nim, napisz podanie, zbierz wymaganą dokumentację (pamiętaj, że im więcej mocnych dokumentów, tym lepiej dla Ciebie) i złóż to u Prodziekana. Decyzja jest w jego mocy. Powodzenia!
tak, w takim przypadku indywidualny tok jak najbardziej będzie dobrym wyborem. odciąży cię w dużym stopniu, ale musisz się przygotować na sporo samodzielnej pracy.
tylko upewnij się, że będziesz miała źródło dobrych notatek ;->
Ja jestem na trzecim roku, a od drugiego mam indywidualny tok studiów. I nie jestem na dwóch kierunkach, podanie przeszło ze względu na pracę. Zależy jak bardzo rygorystycznie prodziekan podchodzi do przepisów. A zawsze przecież można iść i pogadać, jak człowiek jest w miarę przyjazny.
Można się też odwoływać. Można, można, tylko trzeba chcieć
pewnie, do skutku, w końcu zmiękną
Słyszałem, że przy indywidualnym toku studiowania i tak trzeba się dogadywać z prowadzącymi, czy można opuszczać zajęcia i jak ktoś będzie zlośliwy to wcale nie musi się na to zgodzić. Czy to prawda?
Jesli masz zgode prodziekana to teoretycznie nikt nie powinien ci robic pod gorke. Ale wszyscy wiemy jak to wyglada w praktyce, sa wykladowcy, ktorzy czerpia dzika satysfakcje z utrudniania zycia studentom
Chodzi mi o to, że mogę dostawać stypendium specjalne za grupę inwalidzką i teraz sie dowiedziałem, że dostanę je oddzielnie na każdym studiowany kierunku. To by rozwiązywało moje problemy z brakiem kasy na studia
No pewnie, wszystko jest możliwe http://www.wykop.pl/link/118992/student-bierze-stypendium-z-14-kierunkow-studiow/
Świetnie! W takim razie mogę studiować
to jakaś kpina… masakra jakaś… :-/
No i dobrze koleś zakombinował, ma łeb i będzie z niego mocny prawnik. Jak jest taka opcja, niech bierze, a jak ktoś do niego wątpi, to niech zmieni prawo. Koleś nie popełnił przestępstwa .
Ta, typowo prawnicze myślenie. Prawnik = niemal na 100% szumowina. Jeżeli ktoś czegoś nie przewidział konstruując kodeksy, to nic was nie zatrzyma. Nie ma przyzwoitości, nie ma moralności, jest prawo – zbiór zasad, które trzeba nauczyć się obchodzić. Żena 
Umiejętność radzenia sobie, konkret
Na marginesie kampanii wyborczej: http://www.naukawpolsce.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_naukapl.pap.pl&_PageID=1&s=szablon.depesza&dz=szablon.depesza&dep=384918&data=&lang=PL&_CheckSum=697975040/ no i będzie jeszcze więcej kombinatorów – więcej kasy – więcej przekretów
Jak dla mnie sam fakt wypłacania stypendiów ok. Przecież nie każdy ma taki sam start, nie każdy pochodzi z takiego samego domu. Znam ludzi, którzy rezygnowali z edukacji własnie z powodu kasy. Problemem jest tylko kombinatorstwo i głupio napisane przepisy. To trzeba zmienić,a nie zabierać kasę na edukację .
precz z socjalizmem! komuchy to złodzieje – ja ciężo pracuję, a oni rozdają moje pieniędze leniom!
To już nieaktualne – dzięki temu cwaniakowi sprawę uregulowano, UWM ciąga się z nim po sądach (wstrzymali mu wypłacanie tych stypendiów, chociaż to była luka w prawie i tak naprawdę nie mieli podstaw). Co do zasad wypłacanie stypendiów, to chyba są one regulowane wewnętrznymi ustaleniami uczelni (stąd ta luka…). Krótko mówiąc: stypendium specjalne można pobierać tylko na jednym kierunku. Dobre czasy się skończyli (dobre dla szabrowników…) http://praca.gazetaprawna.pl/artykuly/485986,mniej_studentow_otrzyma_stypednia.html
Nieprawda. Stypendium specjalne (na grupę inwalidzką) można brać tylko na jednym kierunku. UWM miało dziurę w swoim regulaminie. Już to zmienili.
Co myślicie o studiowaniu przez internet? Dopiero się dowiedziałem, że jest coś takiego i nie ukrywam, że bardzo by mi to pasowało. Konkretnie chodzi mi o politologię na PUW (może ktoś ma uwagi konkretnie o tym?).
polecam, to bardzo wygodne. pracuję i studiuję naraz bez żadnych większych wyrzeczeń. PUWu akurat nie znam
dla mnie to jakaś ściema jest. żadnej motywacji do nauki. nie kupuję tego
jak – zero motywacji? to chyba jak idziez na studia, wiesz po co to robisz? i nie potrzebujesz kogoś, kto będzie stał nad Tobą z batem… a jak nie wiesz, to po co tracić czas?
co to za studia, dla mnie to jakoś tak szkoda tego studeckiego klimatu, ale na pewno wielu osobo to usprawnia życie
Co to za różnica jak się studiuje? Teraz liczy się tylko papierek, życie weryfikuje umiejętności. W jaki sposób się go zdobędzie, nie robi mi to róznicy.
Też myślę podobnie, bo studia to nie tyklko nauka z podręczników, ale też szkoła życia, znajomości, przyjaciele, czasami miłość. Tu się zdobywa umiejętności, które ciężko przecenić, a przed komputerem ich nie ma!
ja zacząłem w tym roku, najlepsza opcja, jaką można wybrać.
Czy samo skończenie prawa daje dobre perspektywy na sensowną pracę? Czy koniecznie trzeba zrobić jakąś aplikację?
Prawnik bez aplikacji, to coś jak lekarz bez specjalizacji. Niby fach ma, ale to za mało, żeby móc coś zdziałać w środowisku. Po samych stuidach możesz być może asysytentem w jakiejś kancelarii. Ale praca na własny rachunek, raczej nie wchodzi w grę…
Też tak myślę. Tylko z aplikacją.
Jeśli sędzia, prokurator, notariusz, adwokat, radca prawny – to musisz mieć aplikację. Jenak wbrew pozorom to nie są jedyne ciekawe zawody dla prawnika. Dobrze się porozglądaj, różne instytucje zatrudniają prawników bez aplikacji (po samych studiach co prawda nie możesz reprezentować klienta przed sądem, ale obsługa prawna jak najbardziej). Możesz też coś znaleźć w większych korporacjach, gdzie załatwia się dużo różnych spraw i jest wewnętrzne zapotrzebowanie na prawników.
Starzy cały czas powatarzają, że studia. studia – najlepszy okres w życiu, a ja już mam ich po prostu dosyć. Zaczynam piąty rok, muszę pisać magisterkę, a tak mi się już nie chce tego wszystkiego robić, że aż chodzą mi po głowei takie pomysły, żeby to rzucić (no może raczej dziekankę wziąć…). Też tak macie? Rozmawiałam o tym z paroma koleżankami i one czują to samo. To chyba jakieś wypalenie, syndrom ostatniego roku… :::Karla:::
Nie dziwię się, magisterskie studia uzupełniające są straszne, tyle zajęć… Za moich czasów na studiach jeszcze wtedy jednolitych, było inczej. Dla mnie V rok to były wakacje życia. Tylko seminarium i jakies mało wazne zajęcia. Tyle miałam wolnego czasu, że nie wiedziałam co z nim robić:)
ciekawe czy to o o chodzi a może raczej pod koniec nauki ludzi e zaczynają kapować że to wszystko pic na wodę i dociera że lepiej było iść do pracy albo zakładać firmę?
też tak mam! już dosyć tego! to chyba więć normalne .
Norma. Prawie każdy tak ma. Chce się niezależności. Dorosłości. Skończysz studia, pójdziesz do pracy. Dopadnie cię ciężka codzienność. Wtedy zatęsknisz. Tak też prawie każdy ma
No to ja bym to tak zdiagnozował, że zaczyna sie dorosłość. Pewnie o studiach myślałaś zawsze jak o zabawie, a studia to nie zabawa. To obowiązek, przygotowanie do kariery. Po prostu traktuj je jako część pracy, bo dzięki nim tę pracę będziesz miała. „Nie chce się” większości ludzi, którzy rano jadą do roboty, więc nie rozpaczaj, tylko bierz się za obowiązki!
Mintaj, 
Wka, and 
Bartolini are discussing. 
Robx, and 
Bajba are discussing. 
Dragoon, 
Robert and 2 others are discussing. 
Minak are discussing. 
Karola, and 
bbb333 are discussing. 
Mantra, 
bajzel and 2 others are discussing. 
Looney, 
Lampas, 
jarząbek and one other person are discussing. 
mmatys, 
Klarson and 3 others are discussing. 
Karalik are discussing. 
Janka and one other person are discussing.
Bartolini 09:44 on 2 lutego 2012 Permalink |
Jeśli faktycznie zmieniasz pracę co kilka miesięcy, to bez względu na przyczyny, na papierze nie wygląda to zbyt dobrze. Ale jeśli studiujesz i dopiero szukasz dla siebie zajęcia, to myślę, że jest to do zaakceptowania. Jeśli na podstawie cv zostaniesz zaproszony na rozmowe to możesz się wytłumaczyć
Wka 14:44 on 8 lutego 2012 Permalink |
Zgadzam się z Tobą – na studiach praca ma trochę inny cel i częste zmiany pracy nie wyglądają źle w CV, a nawet nie wiem, czy nie dobrze (w końcu widać, że szukasz doświadczenia). Będzie to działało na Twoją korzyść, jeśli każda zmiana będzie zmianą na lepsze, bo pracodawca będzie widział, że byłaś nastawiona na rozwój.
Krystyna 14:39 on 15 lutego 2012 Permalink |
Pracuję w mojej firmie już ponad 20 lat i od kilku lat zajmuję się rekrutacją nowych osób. Nie jest to duża firma, ale co roku kilka osób zatrudniamy. Powiem, że długość okresów zatrudnienia jest dla mnie dosyć istotna, bo raczej nie szukamy „skoczków”. Jeśli ktoś zbyt często zmienia pracę, to pewnie u nas zbyt długo również nie zabawi, a szukanie kolejnej osoby to czasi koszta. Tak więc lepiej zdobywać doświadczenie w jednym miejscu, o ile chce się znaleźć stabilne zatrudnienie. Oczywiście jest mnóstwo firm, które biorą pracowników „na chwilę”, wyeksploatują i powiedzą dziękuję. Takim pewnie krótkie okresy zatrudnienia pewnie nie przeszkadzają. Pozdrawiam – Krystyna.
Mintaj 11:45 on 21 lutego 2012 Permalink |
Chyba zależy co robisz. W niektórych zawodach często zmiany pracy są normą i mogą być dobrze widziane.